SANATA ÖMRÜNÜ ADAMIŞ İNSANLAR

          SANAT VE SANATIN İÇİNDE OLANLAR 

Sanat duyguların ve düşüncelerin bütünüdür. Diyerek kısa kesmek yanlıştır çünkü sanat hayatın hala yaşanabilir olduğunun kanıtıdır. Belirli duygular hissederiz. Özlem, acı, nefret, mutluluk gibi bir tabloda, tiyatroda,  heykelde, mimaride bunları yansıtabilmek hissettirebilmek en önemlisi düşündürebilmek sizce de sanat değil midir?

   Sanat nedir? Sorusuna ‘sanat ne değildir ki ’ diyerek Picasso ya döndürüyorum sizi. Sanat her şeydir ama bazen de hiçbir şeydir.Picasso soruluyor farklı bir zamanda aynı soruya ‘Bilseydim kendime saklardım’ diyor.

   Bana kalırsa sanat kimsenin hissetmediğini hissetmek, üretemediğini, göremediğini yansıtmak bir nevi sunmak.

    Tolstoy ile devam etmek istiyorum ‘Şunu hiç unutmamalıdır ki, sanat, bir fedakarlık abidesidir. Eğer siz fedakarlığa talip değilseniz milyonlarca insanın ömrünü verdiği bu müesseseye katılmaya hakkınız yok demektir.’

       Fedakarlık bir amaç uğruna kendi çıkarlarını yok sayıp gerçekleştirmektir. Gerçekten sanatçı dediğimiz kişiler fedakar mıdır? Sanatçı olmak için fedakarlık mı gerekiyor bana kalırsa fedakarlık bir insanın gösterisidir sanatı hissedebilmek için ilk önce insanlıktan nasibimizi almamı gerekiyor.

    Farklı bir olayı ele alacağım 2008 yılının ağustos ayında gerçekleşen söyleşide İtalya’nın Kültür Bakanı Sandro Bondi’nin yaptığı açıklama, sanat dünyasında büyük tartışmalara neden oldu.‘‘Çağdaş sanatta bir güzellik emaresi bulmakta güçlük çekiyorum.Çağdaş sanat eserlerinin yer aldığı bir sergiye bende herkes gibi anlamış yapıyordum ama dürüst olmak gerekirse hiçbir şey anlamıyorum.’’maalesef ki bu bir gerçek peki biz sanatı kimin ellerine teslim edebiliriz sanattan anlamış gibi yapıp aslında sanat hakkında zerre bilgisi olmayanlara insanlara mı? Schillerin bir sözü vardır. ‘‘Sanat; Gençliğe terbiye, yaşlılığa avuntu, yoksullara zenginlik ve zenginlere süs verir.’’

  Sanat benzetmelerin tacını takar. Nitekim yelkensiz bir gemi gibidir.Fırtına öncesi sessizlik yağmur sonrası durgunluktur.Sanat aslında sessizken hissedilir.O acıyı özlem duygusunu sessizken ve o sanata odaklanırken hissedersin.Sanat yaşamın eşiğidir alında Eşiğe takılıp düşen insanlar işte onlar sanata ve sanatçıya gözünü kapatan insanlardır.